فکر میکردی با رفتن تو دنیا واسم تیره و تاره

                   توی راه زندگی نفس کشیدن واسم عذابه

                                       فکرمیکردی با رفتن تو گلا دل میدن به سیاهی

                                                                 دلم واسه نبودنت حلاک میشه تو تنهایی

فکرمیکردی که نباشی من می مونم چشم انتظارت

                   با یه چشم پرزحسرت واسه برگشتن یادت

                                   فکر میکردی که نخندی ابرا واست بارون میبارن

                                                      اگه یه وقتی که نباشی لحظه ها میشن مثل جهنم

ولی تو خیال میکردی بعد تو دنیا عوض شد

                 نه سیاه شد نه پر از غم بلکه مثل رنگین کمان شد

                                         اره از وقتی تو رفتی گلای باغچه شکفتن

                                                                  شبای بودن با تو مثل یه بادی گذشتن

بعد تو غماغروب کرد دل به رنگ سایه ها بست

                  خوشی اومد تو وجودم من و با فردا صدا کرد

                                     جای تو توی دل من مثل جای یه پرندس

                                              مثل یه قاصدکی که پرمیکشه با نفس غم